Edukacja etyczna i inne propozycje szkolnego programu nauczania w konstruowaniu życia wspólnego

Nejla Doğan

DOI: http://dx.doi.org/10.21697/10.21697/fp.2016.2.21

Abstrakt


Niniejszy artykuł przedstawia tezę, że współczesne wychowanie moralne oparte na religii nie spełnia swojej roli z powodu braku dostosowania do warunków społecznych i złożoności problemów nękających obecnie świat. Teza ta została omówiona na przykładzie Turcji. W czasach szerokiego rozpowszechnienia mass mediów i innych narzędzi społecznej komunikacji opieranie etyki wyłącznie na moralności religijnej jest nie tylko nierealistyczne, ale może również prowadzić do dodatkowych konfliktów na tle ideologicznym. Dlatego niezbędne wydaje się poszukiwanie innej uniwersalnej podstawy dla budowania wspólnego życia ludzi o różnych światopoglądach i wierzeniach. Za najważniejsze autorka uważa dążenie do uniwersalnego pojęcia moralności, które będzie niezależne od czasu, miejsca, społeczeństwa czy jednostki. W związku z tym jest ona zdania, że etyczny sposób myślenia i zachowania powinien być oparty raczej na wartościach świeckich niż na religijnych. W dalszej kolejności postuluje wprowadzenie do szkolnych programów nauczania edukacji etycznej ukierunkowanej racjonalistycznie. Wyraża przy tym sprzeciw wobec koncepcji etycznych formułowanych przez myślicieli postmodernistycznych, którzy relatywizują moralność.

Słowa kluczowe


nauczanie etyki, modernizm, globalizacja, moralność religijna, etyka świecka

Pełny tekst:

PDF (English)

Bibliografia


Aristotle (2008). The Nicomachean ethics, Charleston: BiblioBazaar Publishing.

Bauman Z. (1998a). Globalization: The human consequences. New York: Columbia University Press.

Bauman Z. (1998b). Postmodern etik [Postmodern ethics]. İstanbul: Ayrıntı Yayınları.

Bauman Z. (2001). Parçalanmış hayat: Postmodern ahlak denemeleri [Life is fragments: Essay in postmodern morality]. İstanbul: Ayrıntı Yayınları.

Ceylan Y. (2002). Global etik [Global ethics]. "Doğu-Batı", No. 18, pp. 123–128.

Funk R. (2013). Ben ve biz: Postmodern insanın psikanalizi [Ich und wir]. İstanbul: Yapı Kredi Yayınları.

Habermas J. (1990). Morality, society and ethics (An interview with Torben Hviid Nielsen). "Acta Sociologia", Vol. 33, No. 2, pp. 93–114.

Habermas J. (1998). The inclusion of the other: Studies in political theory. Cronin C., De Griff P. (ed.). Cambridge: The MIT Press.

Habermas J. (2013). İletişimsel eylem kuramı [Theorie des kommunikativen handelns]. İstanbul: Kabalcı Yayınları.

Jameson F. (1991). Postmodernism or the cultural logic of late capitalism. North Carolina: Duke University Press.

Kant I. (1960). Ebedi barış üzerine felsefi deneme [Zum ewigen Frieden, ein philosophischer Entwurf]. Ankara: Siyasal Bilgiler Fakültesi Yayınları.

Kurtz P. (2008). Forbidden fruit: The ethics of secularism. New York: Prometheus Books.

Mathewes C. (2010). Understanding religious ethics. Sussex: Wiley-Blackwell Publication.

Morin E. (1999). Seven complex lessons in education for the future. Unesco Publishing.

Rachels J. (2003). The elements of moral philosophy. University of Alabama at Birmingham.

Şaşmaz A., Aydagül B., Tüzün I., Aktaşlı İ. (2011). Türkiyede din ve eğitim: son dönemdeki gelişmeler ve değişim süreci [Religion and education in Turkey: the recent developments and process of change]. İstanbul: Sabancı Üniversitesi Yayınları.

Curriculum of religious culture and moral knowledge. (2010). Turkey Ministry of Education Publishing. avaliable at: http://ttkb.meb.gov.tr/program2.aspx (Retrieved 23.01.2016).

Instruction of values education. (2015). Turkey Ministry of Education Publishing. avaliable at: http://tahaoo.meb.k12.tr/meb_iys_dosyalar/07/02/704876/dosyalar/2015_12/05102226_24015229_deerlereitimiynergesi.pdf (Retrieved 23.01.2016).

Religious culture and moral knowledge textbooks. (2015). Turkey The Ministry of Education Publishing.

Zewnętrzne odnośniki

  • Obecnie brak jakichkolwiek odnośników.


ISSN (Print): 2083-6325 

ISSN (Online): 2449-7142